Η απελευθέρωση του ωραρίου και η επιμήκυνση του χρόνου εργασίας προβάλλονται από τις μεγάλες αλυσίδες και τις πολυεθνικές επιχειρήσεις ως αναγκαία μέτρα για την τόνωση της κίνησης στην αγορά και τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων λόγω της κρίσης.
Στην πράξη, ωστόσο, η απελευθέρωση του ωραρίου δεν αυξάνει τον κύκλο εργασιών μιας επιχείρησης. Η καταναλωτική δαπάνη δεν μειώνεται λόγω έλλειψης χρόνου των καταναλωτών αλλά εξαιτίας της έλλειψης διαθέσιμου εισοδήματος.
Επιπλέον, τα επιχειρήματα περί αύξησης της απασχόλησης είναι έωλα, καθώς, στις περισσότερες περιπτώσεις, είτε αυτή η αύξηση αφορά θέσεις μερικής απασχόλησης είτε πρόκειται για υπερωριακή απασχόληση.
Η απελευθέρωση του ωραρίου, επομένως, οδηγεί αφενός σε περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και αφετέρου σε βιολογική εξουθένωση των μικρών ελεύθερων επαγγελματιών.
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουμε:
- Τον καθορισμό ανώτατου ορίου 48 ωρών την εβδομάδα για επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου.
- Είμαστε αντίθετοι στην προσπάθεια κατάργησης της αργίας της Κυριακής με οποιοδήποτε πρόσχημα.
- Τη δυνατότητα καθορισμού μικρότερου ωραρίου (σε σχέση με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο) σε νομαρχιακό επίπεδο, έπειτα από σύμφωνη γνώμη όλων των ενδιαφερόμενων φορέων.